نمازهای فرض بر مسلمان در هر شبانه روز پنج وقت است كه عبارتند از: نماز صبح كه آنرا نماز فجر یا بامداد گویند، و نماز ظهر، و نماز عصر، و نماز مغرب، و نماز عشاء و یا خفتن.
۱ ـ نماز صبـح:

دو ركعت سنت است (نمازهای سنت درهمه ی نماز ها پر خوانده می شود همچنان نوافل) ودورکعت فرض (هردو رکعت پر)، و وقت آن از طلوع فجر صادق یعنی فجر دوم ـ و آن روشنی است كه در آخر شب از جهت مشرق می آید ـ تا طلوع آفتاب.

۲ ـ نماز ظهر:

طریقه نماز خواندن

چهار رکعت سنت ، چهار رکعت فرض (دو پر ودوخالی)، وباز دو رکعت سنت، ووقت آن از اول زوال(مایل شدن) آفتاب از وسط آسمان شروع می شود و تا هنگامی كه سـایهء هـر چـیز عـلاوه از سـایـهء اصلی آفتـاب یك بـرابـر آن شود ادامه دارد .

۳ ـ نماز عصر:
چهار ركعت فرض است (دو پر ودوخالی) و وقت آن بعد از انتهای وقت نماز ظهر شروع می شود تا اینكه سایهء هر چیز دو برابر آن شود(و وقت ضرورت) تا قبل از غروب آفتـاب كه رنگ آن زرد شود ادامه دارد.

۴ ـ نماز مغرب:
سه ركعت فرض است (دو پر یک رکعت خالی) و دورکعت سنت و وقت آن از غروب آفتاب شروع شده وتا ناپدید شدن شفق سرخ ادامه دارد.

۵ ـ نماز عشـاء:
چهار ركعت فرض (دو پر ودوخالی)، دورکعت سنت و سه رکعت وتر (هرسه رکعت وتر پر خوانده می شود در رکعت سوم بعد قبل از رکوع دعای قنوت خوانده می شود) و وقت آن بعد از انتهای وقت مغرب تا یك سـوم شب و یا نیمه اول شب ادامه پیدا میكند.

توصیف و چگونگی نماز:
بعـد از اتمام طهارت و پاكیزگی بـدن و محل نماز ، و مسلمان از دخول وقت نماز مطمئن شد بطرف قبله كه خـانهء الله در مكـه است رو کرده و برای هر نمازی كه میخواست بخواند اعم از فریضه و سنت و نافله نیت می كند و سپس اعمال ذیل را انجام می دهد:

۱ ـ در حالیكه به سجده گاه خودش می نگرد تكبیر تحریمه ((الله أكبر)) می گوید.
۲ ـ در هنگام گفتن تكبیره تحریمه هر دو دست خود را در تا گوش ها بالا می برد.
۳ ـ و سنت است كه بعد از تكبیر تحریمه دعـای اسـتفـتاح نماز را بخـواند و بـگوید: ((سبحانك اللهم وبحمدك وتبارك اسمك وتعالی جدك ولا إله غیرك)).
بار إلها! ما تو را منـزه می دانیم، و تو را حمد و سپاس می گوئیم، و نام تو را برتر می دانیم و هیچ معبـود بر حقی غیر از تو وجود ندارد.
۴ ـ سپس می گوید: ((أعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم)).
پناه می برم به خدا از شر شیطان ملعون و نفرین شده، بنام خداوند بخشایندهء مهربان.
سپس سورهء فاتحه را قراءت می كند :
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ )۱) الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ )۲) الرَّحْمـنِ الرَّحِیمِ )۳) مَالِكِ یوْمِ الدِّینِ )۴) إِیاكَ نَعْبُدُ وإِیاكَ نَسْتَعِینُ )۵) اهدِنَــــا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ )۶) صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ )۷) . (الفاتحة ۷-۱). و بعد از آن میگوید: ((آمین)).
[حمد و  ستایش مخصوص خداوندی است كه پـروردگار جهانیان است . خداوندی كه بخشنده و بخشایشگر است. خداوندی كه مالك روز جزاست. تنها تو را می پرستیم، و تنها از تو یاری می جوییم. ما را به راه راست هدایت فرما. مرا به راه كسانی كه هدایت فرما كه آنان را مشمول انواع نعمت های خود قرار دادی (نعمت هدایت، نعمت توفیق) نه راه گمراهان(نصارا) و نه راه خشم گرفته بر آنان(یهود)].
۵ ـ سپس سوره ای از سوره های قرآن كه آنرا حفظ دارد ویا چند آیت را قراءت میكند مانند:
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ (۱) اللَّهُ الصَّمَدُ (۲) لَمْ یلِدْ وَلَمْ یولَدْ (۳)  وَلَمْ یكُن لَّهُ كُفُواً أَحَدٌ (۴) .
[بگو خداوند یكتا و یگانه است (ذات منفردی است كه نظیر و سبیه برای او نیست).  خداوندی است كه همه نیازمندان قصد او می كنند. (هرگز) نزاد، و زاده نشد. و برای او هیچ گاه شبیه و مانندی نبوده است].
یا سورهء: إِذَا جَاء نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ (۱) وَرَأَیتَ النَّاسَ یدْخُلُونَ فِی دِینِ اللَّهِ أَفْوَاجاً (۲) فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّاباً (۳).
[هنگامی كه یاری الله و پیروزی (نهائی) فرا رسید. و ببینی مردم گروه گروه وارد دین خدا داخل می شوند. پس (به شكرانه این نعمت بزرگ و این پیروزی و نصرت الهی) پروردگارت را تسبیح و حمد كن، و از او آمرزش بخواه كه او بسیار توبه پذیر است].
۶ ـ بعد از آن به ركـوع رفته می گوید: ((الله أكبر)) و دو دست خود را بر زانوی خود می گذارد و می گوید: ((سبحان ربی العظیم)) (پاك است پروردگار بزرگ من).
و سنت است كه سه بار یا بیشتر آنرا تكرار كند.
۷ ـ سپس سر را از ركوع بلند كرده می گوید: ((سمع الله لمن حمده)).
(خدا می شنود ـ و می پذیرد ـ ستایش كسیكه او را ستایش نماید)، خواه إمام باشد و یا منفرد (تنهاگذار).
و بعد از راست شدن و آرام گرفتن از ركوع میگوید: (ربنا ولك الحمد).
(پروردگارا! سپاس مر تو را).
اما اگر مقتدی باشـد در این هنـگام فقط می گوید: ((ربنا ولك الحمد …)).
۸ ـ سپس سـجـده كرده می گویـد: ((الله أكبر)) و بر اعضای هفتـگانه خود سـجده می كند كه عبارتنـد از:
پیشانی با بینی، و كف هر دو دست، و هر دو زانو، و سر انگشتان دو پا، و می گوید: (سبحان ربی الأعلی)، پاك است پروردگار بزرگ من.
سه بار و یا بیشتر آنرا تكرار می كند.
۹ ـ سپس در حالی كه سر خود را از سجـده بلند میكند می گویـد: ((الله أكبر)) آنگاه بـر پای چپ خـود می نشیند و پای راستش را نصب می كند و دست هایش را روی ران و زانویش می گذارد.
۱۰ ـ سپس در حالیكه ((الله أكبر)) می گوید سجـدهء دوم را بجا می آورد، آنچه در سجدهء اول انجام داده در سجدهء دوم نیز تكرارش می كند.
۱۱ ـ سپس ((الله أكبر)) گویان برای ركعت دوم بلند می شود، بدین ترتیب ركعت اول تمام می شود.
۱۲ ـ سپس سورهء فاتحه و یك سوره (یا چند آیهء دیگر) از قـرآن می خواند و به ركوع می رود، از ركـوع بلند می شود سپس عیناً مانند أول دو سجده می كند.
۱۳ ـ بعد از بلند شدن از سجـدهء دوم همچنان كه بین دو سجـده نشسته بود می نشیند و آن گاه (التحیات) را به این ترتیب می خواند: (التحیات لله والصلوات والطیبات السـلام علیك أیها النبی ورحمة الله وبركاته السلام علینا وعلی عباد الله الصالحین، أشهد أن لا إله إلاَّ الله، وأشهد أنَّ محمداً عبده ورسوله).
یعنی (تمام تعظیم ها و نمازها و سایر پاكی ها فقط از آن خداست، سلام و رحمت و بركات خدا بر تو باد ای پیامبر، و سلام بر ما باد و بر بندگان نیكوكار خدا، گواهی می دهم كه جز خدای به حـق معبودی نیست، و گواهی می دهم كه محمد رسول و فرستاده اوست).
سپس اگر نماز دو ركعتی بود مانند نماز صبـح و جمعه و هر دو عید، همچنان به نشستن خود ادامه می دهد و نمازش را با خواندن این درود كامل می كند:
(اللهم صلِ علی محمد وعلی آل محمد كما صلیت علی إبراهیم وعلی آل إبراهیم إنك حمید مجید،).
(بار إلها! درود و رحمت نازل فرما بر محمد و آل محمد، چنان كه بر إبراهیم و آل إبراهیـم رحمت فرستادی، تو ستایش شده و بزرگوار هستی).
(اللهم بارك علی محمد وعلی آل محمد كما باركت علی إبراهیـم وعلی آل إبراهیم إنك حمید مجید)
(پروردگارا! بركت نازل فرما بر محمد و آل محمد، چنان كه بر إبراهیم و آل إبراهیـم بركت نازل فرمودی، تو ستایش شده و بزرگواری).
(ربنا آتـنا فی الدنیا حسنة و فی الاخرة حسنة و قنا عذاب النار)
خداوندا در دنیا و در آخرت به ما نیکی مرحمت فرما و ما را از عذاب دوزخ نگه دار!
آنگاه بسوی راست سلام میدهد: ((السلام علیكم ورحمة الله)).
همچنان بسوی چپ: ((السلام علیكم ورحمة الله)).

دعای قنوت:

(در رکعت آخر نماز وتر شب قبل از رکوع خوانده می شود)

اَللّهُمَّ اِنّا نَسْتَعینُکَ وَ نَسْتَغْفِرُکَ وَ نُؤْمِنُ بِکَ وَ نَتَوَکَّلُ عَلَیْکَ وَ نُثْنی عَلَیْکَ الْخَیْرِ وَ نَشْکُرُکَ وَ لا نَکْفُرُکَ وَ نَخْلَعُ وَ نَتْرُکُ مَنْ یَفْجُرُکَ اَللّهُمَّ اِیّاکَ نَعبُدُ وَ لَکَ نُصَلّی وَ نَسْجُدُ وَ اِلَیْکَ نَسْعی وَ نَحفِدُ وَ نَرجُوا رَحمَتَکَ وَ نَخْشی عَذابَکَ اِنَّ عَذابَکَ بِالْکُفّارِ مُلْحِق
معنی دعای قنوت:

ای الله همانا از تو یاری می طلبیم و از تو آمرزش می خواهیم و به تو ایمان داریم و بر تو توکل داریم و ثنا می فرستیم بر تو نیکی را و تو را شکر می گوییم و کفران تو را نمی کنیم و کسانی را که نافرمانی تو را بکنند رها می سازیم و ترک می کنیم.یا الله  فقط تو را عبادت می کنیم وبرای تو نماز می خوانیم و سجده می کنیم و به سوی تو می شتابیم و در خدمت تو ایستاده ایم و امیدوار رحمت توایم و از عذاب تو می ترسیم . همانا عذاب تو به کافران ملحق و پیوست شونده می رسد